Home › Gezinstherapie: online Turkstalige systemische begeleiding
Niet de persoon, maar het patroon behandelen
Gezinstherapie: online Turkstalige systemische begeleiding
Het kernidee van gezinstherapie is eenvoudig: het probleem zit meestal niet in één persoon, maar in het terugkerende patroon tussen mensen. Dat dezelfde ruzie zich met steeds andere onderwerpen herhaalt, is daarvan het duidelijkste teken.
In systemische gezinstherapie wordt niet gezocht naar de 'probleempersoon'; de terugkerende interactiecirkels van het gezin (achtervolgen-terugtrekken, beschuldigen-verdedigen, triangulatie) worden in kaart gebracht en er wordt samen op het patroon ingegrepen. De gesprekken vinden online en in het Turks plaats; gezinsleden kunnen vanuit verschillende steden of landen aan dezelfde sessie deelnemen.
De systemische blik: de misvatting van de 'probleempersoon'
Gezinnen komen vaak in therapie met de omschrijving van één 'probleemlid': de puber die niet naar school gaat, de boze vader, de teruggetrokken moeder. Het systemische mechanisme werkt anders: elk gedrag vervult een functie binnen het systeem en wordt gevoed door de reacties van de anderen. De toenaderingspoging van de moeder lokt het terugtrekken van de puber uit, het terugtrekken lokt de hardheid van de vader uit, de hardheid lokt de beschermendheid van de moeder uit, en de cirkel sluit zich. Therapie richt zich niet op de persoon maar op deze cirkel; daarom hoeft niemand op de 'stoel van de schuldige' te zitten.
Generatie- en cultuurspanning in migrantengezinnen
In Turkse gezinnen in Nederland is het meest voorkomende thema het verschil in acculturatietempo: kinderen passen zich sneller aan de Nederlandse context aan dan hun ouders; taal, waarden en de verwachting van autonomie lopen uiteen. De ouder leest dit als gebrek aan respect, het kind als druk, terwijl beide de twee uiteinden van dezelfde structurele spanning zijn. In therapie wordt deze spanning genormaliseerd en bespreekbaar gemaakt: de vraag welke waarden niet onderhandelbaar zijn en welke kunnen meebuigen, wordt samen met het gezin concreet gemaakt.
Veelbesproken onderwerpen
Conflicten tussen ouder en puber, spanning tussen broers en zussen, de invloed van de schoonfamilie (schoonouders) op het kerngezin, scheiding en co-ouderschap daarna, samengestelde gezinnen, rolveranderingen na ziekte of verlies, en grenskwesties met de familie in Turkije ('ze bemoeien zich met al onze beslissingen'). Voor situaties waarin de partnerrelatie centraal staat, wordt daarnaast relatietherapie aangeboden.
Hoe verloopt een online gezinssessie?
Gezinsleden kunnen vanaf hetzelfde scherm of vanaf verschillende plekken deelnemen: wanneer een volwassen kind in een andere stad studeert of een gezinslid in Turkije is, doet het online formaat wat face-to-face niet kan. Sessies duren meestal 60-75 minuten; wie aan welke sessies deelneemt, wordt op basis van het doel gepland (sommige gesprekken alleen met de ouders, andere met de puber). Dr. Doğan is lid van IFTA (International Family Therapy Association) en werkt vanuit een systemische/EFT-basis.
Veelgestelde vragen
Moet het hele gezin meedoen?
Nee. Systemisch werken kan zelfs met één persoon; als één schakel van het patroon verandert, verandert het systeem. Toch versnelt de deelname van de sleutelfiguren het traject.
Mijn partner/vader weigert te komen, kan ik toch beginnen?
Ja. Het doel is niet om over het afwezige gezinslid te praten, maar om uw eigen zetten binnen het patroon te veranderen; vaak verandert daardoor ook de houding van de anderen.
Doen de kinderen mee aan de sessie?
Afhankelijk van leeftijd en onderwerp: pubers kunnen actief deelnemen; bij jonge kinderen wordt meestal via de ouders gewerkt. Dit wordt bij de eerste beoordeling samen bepaald.
Blijven zaken binnen het gezin vertrouwelijk?
Ja; het beroepsgeheim geldt ook voor gezinsgesprekken. Vooraf wordt duidelijk afgesproken hoe wat in individuele voorgesprekken wordt gedeeld, in de gezamenlijke sessie wordt behandeld.
Klinische en noodgrens
Deze pagina is uitsluitend bedoeld ter algemene informatie. Via de website worden geen diagnoses gesteld en wordt geen persoonlijk behandeladvies gegeven. Bij een acute crisis, risico op zelfbeschadiging of een bedreiging voor de veiligheid neemt u in Nederland contact op met 112, uw huisarts of de huisartsenpost. Voor een gesprek is de hulplijn 113 Zelfmoordpreventie (0800-0113) dag en nacht bereikbaar.