Stenen en Meren / Taşlar ve Göller
De Wind Tussen Twee Oevers: een tweetalige allegorie over verbondenheid, identiteit en anders-zijn.
Sommige kinderen lijken met lege handen een meer te verlaten. Maar onder hun borst dragen ze een steen die niemand ziet. Leyra is ook zo. Ze probeert het water van het ene meer naar het andere mee te nemen: ze leert in een nieuwe plek ruimte te maken zonder haar oude plek te verloochenen, en te lopen over die dunne lijn tussen “aanpassen” en “jezelf blijven”.
Leyra groeit op tussen drie meren. Op de ene plek voelt ze zich “te veel”, op een andere wordt ze een “gedwongen gast” genoemd, en op een derde merkt ze voor het eerst dat ze mag staan zoals ze werkelijk is. Overal wordt hetzelfde van haar verwacht: dat ze glanst, dat ze niet mengt, dat ze haar stem zacht houdt. Want anders-zijn wordt vaak van een afstand bewonderd, maar van dichtbij moeilijk gevonden.
“Sommige boeken geven informatie. Dit boek gaat naast een kind zitten. Het kijkt samen naar het meer. En het wacht tot de steen stil wordt.”
🪨 De betekenis van de steen
Leyra's steen is niet glanzend, niet rond en niet makkelijk uit te leggen. Juist daarom hoort hij bij haar. De steen draagt herinnering, verlies, schaamte, verlangen en het stille gewicht van leven tussen twee oevers. In dit verhaal wordt hij niet weggegooid en niet verstopt: hij krijgt betekenis.
🧒 Een spiegel voor het kind, een getuigenis voor de volwassene
De metaforen zijn niet alleen een literaire keuze; elk beeld heeft een plek in de binnenwereld van het kind. Het kind komt via Leyra zachtjes dichter bij zijn eigen gevoel. De volwassen lezer herkent in dezelfde scènes, via het verhaal van een vogel, zijn eigen weg.
🧠 Geschreven door een psycholoog
Het boek komt voort uit de emotionele patronen die een klinisch psycholoog al jaren in de therapiekamer ziet, bij cliënten die werken aan migratie, identiteit en aanpassing. De taal is eenvoudig gehouden voor kinderen; de betekenis is verdiept met metaforen waarin ook volwassenen hun eigen verhaal herkennen.
Dit boek is het verhaal van wie zijn naam verkeerd geschreven ziet, van wie “voor nu” te horen krijgt, van wie zijn plek zoekt. Geschreven voor kinderen die stil worden omdat ze anders zijn, en voor de volwassenen die hen opvoeden.
- Voor kinderen van migranten en expats die tussen twee culturen en twee talen opgroeien, en hun gezinnen
- Een boek om samen te lezen: voor ouders, leerkrachten en therapeuten een opening om over verbondenheid en anders-zijn te praten
- Aparte Nederlandse (Stenen en Meren) en Turkse (Taşlar ve Göller) editie: geen letterlijke vertaling, maar geschreven voor de eigen lezer van elke taal
- Een verhaal dat anders-zijn niet als “probleem” ziet, maar als een betekenis die je draagt, te lezen op twee niveaus
“Stenen en Meren herinnert eraan dat we niet hoeven te glanzen. Soms is het genoeg om je plek te bewaren en rustig te kunnen zeggen: ‘Dit ben ik.’”
