Stenen en Meren / Taşlar ve Göller
Een tweetalige allegorie over verbondenheid, identiteit en anders zijn.
Leyra groeit op tussen drie meren. Op de ene plek voelt zij zich "te veel", op de andere geldt zij als "verplichte gast", en op weer een andere merkt zij voor het eerst dat zij mag zijn zoals zij is. Onder haar borst draagt zij een steen die niemand ziet: niet glanzend, niet rond, en ook niet iets wat gemakkelijk uit te leggen valt. Maar juist daarom is hij van haar. Het hele boek door wordt die steen niet weggegooid en niet verstopt; hij vindt alleen zijn betekenis.
"Sommige boeken geven kennis. Dit boek gaat naast een kind zitten. Het kijkt samen naar het meer. Het wacht tot de steen tot rust komt."
Het boek verscheen in twee afzonderlijke talen, Turks (Taşlar ve Göller) en Nederlands (Stenen en Meren): geen letterlijke vertaling, maar zo geschreven dat het in elke taal de eigen lezer aanspreekt. De thema's migratie, verbondenheid en "tussen twee oevers blijven staan" krijgen in beide samenlevingen een andere weerklank.
De opzet van het boek is bedoeld om op twee niveaus te lezen: terwijl de taal voor kinderen eenvoudig is gehouden, worden de emotionele patronen die een klinisch psycholoog jarenlang bij zijn cliënten rond migratie, identiteit en aanpassing waarnam, verdiept met metaforen waarin ook de volwassen lezer zijn eigen verhaal herkent.
- Een allegorisch verhaal dat anders zijn niet als "probleem" ziet, maar als een gedragen betekenis
- Een thema dat van dichtbij kijkt naar de identiteits- en aanpassingservaring van migranten- en expatkinderen
- Taal die de jonge en de volwassen lezer tegelijk aanspreekt, maar op verschillende niveaus
- Aparte Turkse en Nederlandse edities, met zorg geschreven voor twee verschillende lezersgroepen
